Current issue:
Magic Zakopane
There is magic in Zakopane! This will be confirmed by everyone who has been close to the snow-capped Tatras at least once, danced to the rhythm of highland music, or taken a sleigh ride in the direction of the quiet, white Jaszczurówka.Zakopane is a town in which life is concentrated in two main streets: ul. Krupówki, with a colourful crowd of tourists, and ul. Kościeliska, full of splendid examples of highland architecture.
Walking down ul. Krupówki, which was made a pedestrian precinct as long ago as 1973, there are numerous exclusive shops and restaurants, but there are also many examples of unusual, eclectic architecture and places decisive in the history of Zakopane. The imposing, brick building of the former Tatra Railway Station, whose restaurant and terrace were once among the most popular meeting place of artists and mountaineers, is undoubtedly one of these places. So is the Staszeczkówka Guesthouse, which was built in 1896 with tennis courts, billiards room, and a depot for its own coaches.
A ski-repair workshop belonging to Franciszek Bujak, a leading Polish skier of the 1920s, was situated for a long time a little bit further on from the intersection of ul. Krupówki with ul. Kościuszki and ul. Zaruskiego, which is considered the central part of the town. Those tired after hours of skiing could drop in to the Szarotka Café across the road. The locals called it the ‘Dziurka’ (a little hole), because of its small size. It was also the unofficial office of Juliusz Zborowski, the director of the Tatra Museum.
There is also the building of the former Morskie Oko Hotel in ul. Krupówki. Its ballroom could accommodate as many as 200 people, who went there to admire such celebrities as Helena Modrzejewska and Karol Szymanowski. Although not much is left from its past splendour, it is still nice to sit in the café and admire the top floors of the buildings situated in ul. Krupówki and their original style.
Old Zakopane passed away when the legendary Cocktail Bar and the Poraj Restaurant, which was famous for serving delicious trout, grilled mushrooms, and cheese ‘awanturka’, were pulled down. However, the highland dialect and the songs of old Zakopane are still to be heard in ul. Krupówki, where a horse-drawn sleigh occasionally flashes by or a pretty highland woman wearing traditional, regional costume catches the eye. In winter, colourful Christmas decorations and a tall Christmas tree stand near Oczko Wodne, a favourite place with locals and visitors alike.
Let the most famous promenade in Poland enchant you. We will write about ul. Kościeliska in the next issue of ‘Welcome’.
Magiczne Zakopane
W Zakopanem jest magia! Wie to każdy, kto choć raz spojrzał z bliska na ośnieżone Tatry, tańczył w takt góralskiej muzyki, czy jechał saniami w stronę cichej, białej Jaszczurówki.
Zakopane to miasto, w którym życie koncentruje się na dwóch głównych ulicach: pełnych barwnego tłumu turystów Krupówkach i obfitej w najznamienitsze przykłady góralskiej architektury Kościeliskiej.
Idąc Krupówkami, oficjalnie przekształconymi w spacerowy deptak w 1973 roku, warto zwrócić uwagę nie tylko na ekskluzywne sklepy i restauracje, których tu sporo, lecz także na nietypową, eklektyczną zabudowę i miejsca stanowiące o historii Zakopanego. Należy do nich z pewnością okazały, murowany budynek dawnego Dworca Tatrzańskiego, którego restauracja wraz z werandą należała do ulubionych miejsc spotkań artystów i taterników, czy też wybudowany w 1896 roku hotel-pensjonat „Staszeczkówka” z kortami tenisowymi, salą bilardową i zajezdnią własnych powozów.
Nieco powyżej skrzyżowania ulic Krupówki, Kościuszki i Zaruskiego, uważanego za centralne miejsce Zakopanego, przez długi czas mieścił się zakład naprawy i montażu nart Franciszka Bujaka, czołowego polskiego narciarza lat dwudziestych. Kto zmęczony szusowaniem, mógł zatrzymać się w położonej naprzeciwko kawiarni „Szarotka”, nazywanej przez zakopiańczyków, ze względu na swe nikłe rozmiary, „Dziurką”. Było to nieoficjalne miejsce urzędowania słynnego dyrektora Muzeum Tatrzańskiego, Juliusza Zborowskiego.
Na Krupówkach znajduje się także budynek dawnego hotelu „Morskie Oko”,
w którego obszernej sali widowiskowo-balowej zasiadało przeszło 200 osób,
by podziwiać występy takich sław jak Helena Modrzejewska i Karol Szymanowski. Wprawdzie dziś z dawnej świetności niewiele zostało, zawsze jednak przysiąść można w morskoocznej kawiarni – choćby po to, by spojrzeć na górne piętra Krupówkowych kamienic i ich oryginalny styl.
Dawne Zakopane odeszło wraz ze zburzonym „Cocktail Barem” i restauracją „Poraj”, słynącą ze znakomitych pstrągów, smażonych rydzów i „awanturki” z sera. Ciągle jednak usłyszymy na Krupówkach góralską mowę i zbójnickie nuty, przemkną sanie, a widok pięknej góralki w regionalnym stroju przyciągnie wzrok. Zimą zachwyca świąteczna dekoracja i okazała choinka przy „Oczku Wodnym”, ulubionym miejscu spotkań zakopiańczyków i turystów.
Dajcie się zauroczyć najsłynniejszemu deptakowi Polski. A o Kościeliskiej opowiemy w następnym numerze „Welcome”. Zapraszamy!
Zakopane to miasto, w którym życie koncentruje się na dwóch głównych ulicach: pełnych barwnego tłumu turystów Krupówkach i obfitej w najznamienitsze przykłady góralskiej architektury Kościeliskiej.
Idąc Krupówkami, oficjalnie przekształconymi w spacerowy deptak w 1973 roku, warto zwrócić uwagę nie tylko na ekskluzywne sklepy i restauracje, których tu sporo, lecz także na nietypową, eklektyczną zabudowę i miejsca stanowiące o historii Zakopanego. Należy do nich z pewnością okazały, murowany budynek dawnego Dworca Tatrzańskiego, którego restauracja wraz z werandą należała do ulubionych miejsc spotkań artystów i taterników, czy też wybudowany w 1896 roku hotel-pensjonat „Staszeczkówka” z kortami tenisowymi, salą bilardową i zajezdnią własnych powozów.
Nieco powyżej skrzyżowania ulic Krupówki, Kościuszki i Zaruskiego, uważanego za centralne miejsce Zakopanego, przez długi czas mieścił się zakład naprawy i montażu nart Franciszka Bujaka, czołowego polskiego narciarza lat dwudziestych. Kto zmęczony szusowaniem, mógł zatrzymać się w położonej naprzeciwko kawiarni „Szarotka”, nazywanej przez zakopiańczyków, ze względu na swe nikłe rozmiary, „Dziurką”. Było to nieoficjalne miejsce urzędowania słynnego dyrektora Muzeum Tatrzańskiego, Juliusza Zborowskiego.
Na Krupówkach znajduje się także budynek dawnego hotelu „Morskie Oko”,
w którego obszernej sali widowiskowo-balowej zasiadało przeszło 200 osób,
by podziwiać występy takich sław jak Helena Modrzejewska i Karol Szymanowski. Wprawdzie dziś z dawnej świetności niewiele zostało, zawsze jednak przysiąść można w morskoocznej kawiarni – choćby po to, by spojrzeć na górne piętra Krupówkowych kamienic i ich oryginalny styl.
Dawne Zakopane odeszło wraz ze zburzonym „Cocktail Barem” i restauracją „Poraj”, słynącą ze znakomitych pstrągów, smażonych rydzów i „awanturki” z sera. Ciągle jednak usłyszymy na Krupówkach góralską mowę i zbójnickie nuty, przemkną sanie, a widok pięknej góralki w regionalnym stroju przyciągnie wzrok. Zimą zachwyca świąteczna dekoracja i okazała choinka przy „Oczku Wodnym”, ulubionym miejscu spotkań zakopiańczyków i turystów.
Dajcie się zauroczyć najsłynniejszemu deptakowi Polski. A o Kościeliskiej opowiemy w następnym numerze „Welcome”. Zapraszamy!
Magisches Zakopane
In Zakopane gibt es Magie! Das weiß jeder, der auch nur einmal auf die mit Schnee bedeckte Tatra von der Nähe schaute, im Takt der Goralen- Musik tanzte oder mit dem Schlitten in Richtung des stillen, weißen Ortsteils Jaszczurówka fuhr.
Zakopane ist eine Stadt, in der sich das Leben in zwei Hauptstraßen konzentriert; der von buntem Touristengewimmel erfüllten Straße ul. Krupówki und der von den hervorragendsten Beispielen der Goralen-Architektur strotzenden Straße ul. Kościeliska.
Wenn man die ul. Krupówki, die im Jahre 1973 in eine Spazierpromenade umgewandelt wurde, entlang geht, sollte man seine Aufmerksamkeit nicht nur auf die exquisiten Geschäfte und Restaurants lenken, die man hier in Hülle und Fülle antrifft, sondern auch auf die untypische, eklektische Bebauung und die Plätze, die über die Geschichte von Zakopane erzählen. Hierzu gehört sicherlich das prachtvolle Backsteingebäude des ehemaligen Tatra-Bahnhofes, dessen Restaurant zusammen mit der Veranda zu den beliebtesten Begegnungsstätten von Künstlern und Tatra-Bergsteigern gehörte, oder die im Jahre 1896 erbaute Hotel-Pension „Staszeczkówka“ mit Tennisplätzen, Billard-Saal und einem Depot eigener Kutschen.
Etwas oberhalb der Straßenkreuzung der ul. Kościuszki mit der ul. Zaruskiego, die als zentraler Punkt von Zakopane angesehen wird, befand sich über längere Zeit der Schireparatur- und Montagebetrieb von Franciszek Bujak, dem führenden polnischen Schifahrer der zwanziger Jahre des 20. Jh. Wer durch langes Schifahren ermüdet war, konnte in das gegenüber gelegene Cafe „Szarotka”, das von den Bewohnern Zakopanes wegen seiner kleinen Ausmaße „Löchlein” genannt wurde, einkehren. Dies war der inoffizielle Platz, an dem der berühmte Direktor des Tatra-Museums, Juliusz Zborowski, seinen Dienstgeschäften nachging.
In der Straße ul. Krupówki befindet sich auch das Gebäude des ehemaligen Hotels „Morskie Oko”, in dessen geräumigem Aufführungs- und Ballsaal über 200 Personen Platz finden konnten, um die Auftritte solcher Berühmtheiten wie Helena Modrzejewska und Karol Szymanowski zu bewundern. Von der ehemaliger Pracht ist zwar bis heute nicht mehr viel übriggeblieben, man kann aber immerhin noch im Cafe von „Morskie Oko“ Platz nehmen, um sich wenn auch nur die oberen Geschosse der Krupówki-Gebäude und deren Original-Stil anzuschauen.
Das ehemalige Zakopane ging zusammen mit der abgetragenen „Cocktail-Bar” und dem Restaurant „Poraj”, berühmt durch ausgezeichnete Forellen, geschmorte Reizker und eine besondere Quarkzubereitung, dahin. In der ul. Krupówki hören wir jedoch immer noch Sprache und Musik der Goralen, sehen ab und zu vorbeisausende Schlitten, und das Erscheinen einer hübschen Goralen-Frau in der Regionaltracht zieht den Blick an. Im Winter faszinieren die Weihnachtsdekoration und ein prachtvoller Tannenbaum am „Wasserauge“, dem beliebtesten Treffpunkt der Zakopane-Bewohner und Touristen.
Lassen Sie sich durch die berühmteste Spazierpromenade Polens bezaubern. Über das Kościeliska-Tal erzählen wir in der nächsten Ausgabe von „Welcome”. Wir laden Sie herzlich dazu ein.
Zakopane ist eine Stadt, in der sich das Leben in zwei Hauptstraßen konzentriert; der von buntem Touristengewimmel erfüllten Straße ul. Krupówki und der von den hervorragendsten Beispielen der Goralen-Architektur strotzenden Straße ul. Kościeliska.
Wenn man die ul. Krupówki, die im Jahre 1973 in eine Spazierpromenade umgewandelt wurde, entlang geht, sollte man seine Aufmerksamkeit nicht nur auf die exquisiten Geschäfte und Restaurants lenken, die man hier in Hülle und Fülle antrifft, sondern auch auf die untypische, eklektische Bebauung und die Plätze, die über die Geschichte von Zakopane erzählen. Hierzu gehört sicherlich das prachtvolle Backsteingebäude des ehemaligen Tatra-Bahnhofes, dessen Restaurant zusammen mit der Veranda zu den beliebtesten Begegnungsstätten von Künstlern und Tatra-Bergsteigern gehörte, oder die im Jahre 1896 erbaute Hotel-Pension „Staszeczkówka“ mit Tennisplätzen, Billard-Saal und einem Depot eigener Kutschen.
Etwas oberhalb der Straßenkreuzung der ul. Kościuszki mit der ul. Zaruskiego, die als zentraler Punkt von Zakopane angesehen wird, befand sich über längere Zeit der Schireparatur- und Montagebetrieb von Franciszek Bujak, dem führenden polnischen Schifahrer der zwanziger Jahre des 20. Jh. Wer durch langes Schifahren ermüdet war, konnte in das gegenüber gelegene Cafe „Szarotka”, das von den Bewohnern Zakopanes wegen seiner kleinen Ausmaße „Löchlein” genannt wurde, einkehren. Dies war der inoffizielle Platz, an dem der berühmte Direktor des Tatra-Museums, Juliusz Zborowski, seinen Dienstgeschäften nachging.
In der Straße ul. Krupówki befindet sich auch das Gebäude des ehemaligen Hotels „Morskie Oko”, in dessen geräumigem Aufführungs- und Ballsaal über 200 Personen Platz finden konnten, um die Auftritte solcher Berühmtheiten wie Helena Modrzejewska und Karol Szymanowski zu bewundern. Von der ehemaliger Pracht ist zwar bis heute nicht mehr viel übriggeblieben, man kann aber immerhin noch im Cafe von „Morskie Oko“ Platz nehmen, um sich wenn auch nur die oberen Geschosse der Krupówki-Gebäude und deren Original-Stil anzuschauen.
Das ehemalige Zakopane ging zusammen mit der abgetragenen „Cocktail-Bar” und dem Restaurant „Poraj”, berühmt durch ausgezeichnete Forellen, geschmorte Reizker und eine besondere Quarkzubereitung, dahin. In der ul. Krupówki hören wir jedoch immer noch Sprache und Musik der Goralen, sehen ab und zu vorbeisausende Schlitten, und das Erscheinen einer hübschen Goralen-Frau in der Regionaltracht zieht den Blick an. Im Winter faszinieren die Weihnachtsdekoration und ein prachtvoller Tannenbaum am „Wasserauge“, dem beliebtesten Treffpunkt der Zakopane-Bewohner und Touristen.
Lassen Sie sich durch die berühmteste Spazierpromenade Polens bezaubern. Über das Kościeliska-Tal erzählen wir in der nächsten Ausgabe von „Welcome”. Wir laden Sie herzlich dazu ein.
Information published at 3 February 2008
